Chelsea jest inna. Inna jest gra, inne są wyniki, inni są piłkarze. The Blues nie są już pierwszą siłą w lidze, nie są już najbardziej niechcianym przeciwnikiem w Lidze Mistrzów. Coś się popsuło w dotychczasowym kolektywie skazanym na sukcesy. Tekst ten jest zbiorem przemyśleń i teorii autora. Nie wymagam zgadzania się z tym. To co tutaj napisałem nie musi być prawdą. Ja ci tego nie gwarantuję. Przepraszam z góry za język. Poetą nie jestem. Nie umiem lać wody i pisać pięknych zdań z ukrytymi 10 przesłaniami. Sorry jeszcze raz i zapraszam do lektury.
Wszystko zaczęło się w okresie przygotowawczym do sezonu 06/07. W klubie nie było już więcej piłkarzy takich jak Duff czy Gudjohnsen. Sprawa została postawiona jasno. Nie ma dla was miejsca w składzie. Wydawać by się mogło, że dostaliśmy w zamian zawodników lepszych i co najważniejsze sławniejszych - Ballacka i Shevę zarabiających ponad 120 000 funtów tygodniowo. The Blues mieli zacząć grać inaczej. Marzeniem właściciela klubu jest coś więcej niż perfekcyjna murarka i genialne kontry. Zadaniem Mourinho było wprowadzenie tego w życie. Mistrzostwo przegraliśmy a nasza gra była jeszcze nudniejsza niż w latach wcześniejszych. Tysiące podań w każdą stronę boiska tylko nie do przodu i usilne próby grania drugiej Barcelony. Pomimo, że gra pozostawiała wiele do życzenia to systematycznie gromadziliśmy punkty. Setki kontuzji i durne błędy sędziów w spotkaniach czy to Chelsea czy Man Utd ostatecznie doprowadziły do zajęcia przez nas drugiego miejsca w ligowej tabeli. Trzeba oddać Diabłom jednak honor i jasno stwierdzić, że poprzedni sezon był w ich wykonaniu kapitalny. Sezonu 06/07 nie można jednak uznać za straconego. Drugie miejsce w najsilniejszej lidze świata, puchar tego kraju, puchar ligi i półfinał CL. Marzenia zdecydowanej większości klubów na Wyspach. Ale nie Chelsea
Przychodzi czas na nowy sezon. W klubie potrzebne były zmiany, ale niestety nie zostały one należycie przeprowadzone. Zdecydowana większość braków została zastąpiona wolnymi transferami. Nie wiem czy to Mourinho nie chciał znanych nazwisk czy Roman po prostu nie chciał dać kasy. W kwestii Alvesa gdy wszystko było już dogadane powiedział nie, za dużo kasy należy wyłożyć. Całe szczęście, że pozyskaliśmy chociaż Bellettiego. Patrząc w kategoriach cena/jakość transfer genialny i praktycznie jedyny coś wnoszący do zespołu. Jedni zaraz powiedzą jeszcze Malouda. Gra przyzwoicie, ale się połamał na dłuższy okres czasu i na dodatek sapie, że nie podoba mu się na Wyspach. Treningi go wymęczają i żarcie jest... złe. Mógł sie przenieść do Kataru bądź jakiegoś MLS jak żal mu zdrowia na bieganie.
Nie żebym miał coś do Mourinho. Trener genialny, jeden z najlepszych w Europie, ale jego czas na Stamford Bridge się skończył. Trzeba powiedzieć sobie jasno. Zespół nie grał, gubił punkty i miarka się przebrała. Właściciel klubu nie wytrzymał i według oficjalnej wersji za porozumieniem stron drogi Mou i Romka się rozeszły. Statystyki za kadencji Portugalczyka w tym sezonie: 8 goli strzelonych i 7 straconych. 6/18 punktów straconych w lidze i na dzień dobry dwa oczka do tyłu w Lidze Mistrzów z Rosenborgiem. Nie wnikam, jaka była sytuacja Mou w klubie. Nie będę pisał teorii spiskowych czy naciskano na niego czy nie. Stwierdzam po prostu fakt. Nasi piłkarze nie potrafili trafiać do siatki przeciwnika.
Nowym trenerem został koleś bez licencji UEFAPro, kumpel Abramowicza - Avram Grant. Na dzień dobry miał zadanie cholernie trudne. Mecz w Teatrze Marzeń. Wynik był z góry do przewidzenia. Dostaliśmy po dupie. Zaraz po tym przyszedł okres, kiedy Chelsea ponownie zaczęła liczyć się we wszystkich rozgrywkach. Słynne 6-0 z rewelacją sezonu czy przypieczętowanie awansu do fazy pucharowej Ligi Mistrzów w Trondheim. Zaraz po tym pojawiły się głosy, że zespołem kierują wszyscy tylko nie Izraelczyk. Pytania: 'Jak ktoś, kto wygryzł trenera, którego kochali piłkarze może coś im wpoić? Wszystko jest zasługą Steve'a'. Jak może wpoić? Normalnie. Grają w piłkę nie w ramach robocizny dobroczynnej, ale aby zarobić na chleb. W klubie maja się podporządkować. Fochy moga strzelac żonie, bo im źle koszule wyprasowała a nie na boisku. Kenyon powiedział wyraźnie: piłkarze mają pamiętać, kto im płaci. Nie płacił im Jose a Abramowicz. Nie żebym zupełnie olewał rolę Steve'a. Grant sam nie raz powtarzał jak ogromną rolę odegrał w tym trudnym okresie.
Kto w Chelsea prowadzi treningi? Nie wiem. Nie mieszkam w Cobham więc nie odpowiem. Możecie pisać, że robi to HtC. Wyślijcie mi kilka filmików z sesji treningowej to uwierze. The Sun już niestety nie. Mogę jednak przytoczyć słowa piłkarza Chelsea, który stwierdził wyraźnie, że po odejściu Jose zmienił się sposób przeprowadzania treningu - "sesje większość czasu prowadzi Avram a nie asystenci".
Styl gry. Avram mówi od początku o futbolu ofensywnym. Piłka to we współczesnym świecie nie tylko sport, ale i także rozrywka. W trójke [AV, SC i HtC] mają swoją wizję gry. Kilka razy nawet udało im się to wprowadzić w życie, ale generalnie gramy ciągle to samo, co za Mou tylko, że strzelamy bramki. Tutaj trochę ode mnie. Ja nie oczekuję od Granta żeby dokonał cudu i abyśmy zaczęli grac hiper kosmiczną piłkę. Ma własną koncepcję gry i za pewne wymyślonych w swojej głowie piłkarzy, którzy do niej pasują. Przejął Chelsea w takim okresie, że nie może zakupić żadnego piłkarza z górnej półki. Z jednej strony dostał zespół zgrany, ale z drugiej wyuczony do mistrzostwa wszystkiego tylko nie pięknej ofensywnej gry a tego właśnie oczekuje Abramowicz. Nie oszukujmy się. Aktualnie składu na granie Barcelony nie mamy. Z ostateczną oceną jego pracy poczekałbym do jakiejś 13-14 kolejki przyszłego sezonu, kiedy będzie mógł zbudować zespół z piłkarzy takich, jakich chce. O ile oczywiście wcześniej nie wyleci ze stanowiska Teraz niech po prostu The Blues nie przegrywają zbyt wielu spotkań :-)
Jeszcze dwa zdania o jednej dla mnie zabawnej kwestii. "Wolę Mou i granie o któreś tam miejsce w lidze niż Avrama i walkę na wszystkich frontach". Pewnie, że można woleć, ale chyba lepiej być realistą? Klubem ze Stamford Bridge póki, co kieruje człowiek z delikatnie mówiąc kryminalną przeszłością. Dorobił się fortuny po trupach i z Chelsea zrobi to samo, aby tylko wygrać upragnione Champions League. Więc jeżeli nie chcecie w Londynie oglądać gwiazdeczek za grube miliony funtów jak R10 zacznijcie lepiej modlić się o dobre wyniki Avrama niż złorzeczyć, aby go wypieprzyć z klubu. Romana nic nie powstrzyma. Pamiętajcie :-)
Teraz może kwestia piłkarzy. Nie oszukujmy się. Potrzeba zmian i to nawet znacznych. Nasi piłkarze są za mało kreatywni, za mało ruchu z przodu, nikt prawie nie decyduje się na pojedynki jeden na jeden. Potencjalnych kandydatów nie chcę wymieniać. Moje propozycje i tak nic nie dadzą, bo kto ze sztabu je przeczyta? Pewne jest jedno. Zmian nam potrzeba. Polecam jednak artykuł boocha. On napisał o transferach.
Nasze młodziki. Kurde mamy zdolną młodzież, ale jej nie wykorzystujemy. Po co w Carling Cup grają podstawowi piłkarze? Wystawić do pierwszego składu kogoś więcej niż tylko Sinclaira. Hutchinson po tym jak był na przygotowaniach do sezonu z pierwszym zespołem zniknął z orbity zainteresowań trenerów. Mamy cholernie zdolnego skrzydłowego Stocha czy bramkarza Taylora. Grając na okrągło tylko w rezerwach ich poziom piłkarski się nie rozwinie szczególnie biorąc pod uwagę, że ostatnio tylko przegramy w lidze rezerw. Żeby było śmieszniej podopieczni Rodgersa dość często trenują z kadrą Granta. Są, więc albo tak słabi, że nie warto na nich patrzeć albo nowy trener po prostu nie ma jaj aby wystawić ich w jakimś meczu.
Kontuzje. Fatum Chelsea od sezonu 06/07. Nie wiem czyja to wina. Mamy genialny ośrodek treningowy, który jest bez przerwy rozwijany, lekarzy w klubie mamy dobrych, trenerów, a przynajmniej asystentów mamy z najwyższej półki i piłkarzy niby też. Mimo to bez przerwy ktoś jest połamany. Może niektórym nie służy gra na Wyspach i należałoby sprowadzić w ich miejsce kogoś nowego? Konsekwencją kontuzji jest jedna martwiąca mnie bardzo rzecz. W grze naszych piłkarzy za dużo jest teraz panieństwa. Przykład ostatniego meczu z Aston Villą. Ashley ciągle się kładzie, Joe co mocniej zawieje leży, Pizarro komentować nie ma nawet sensu, Ballack wchodzi i od razu kilka wywrotek o własne nogi, Kalou co drugie starcie z kimś też na ziemi. Do tego dochodzą Drogba czy Malouda. Kiedyś to wyglądało inaczej. Piłkarze Chelsea wchodzili bezpardonowo w przeciwnika. Szkoda, że to się zmieniło.
Poziom EPL. Poziom tej ligi z roku na rok jest coraz większy. Coraz więcej zespołów stać na płacenie chorych tygodniówek i kupowanie gwiazd za grubą siekę. Chelsea już nie jest ewenementem. Aktualnie najlepszą ekipą na Wyspach jest Man Utd, który w tym roku przeznaczył na transfery ponad 85 mln. Ponadto w składzie Czerwonych Diabłów gra piłkarz, który aktualnie nie ma sobie chyba równych - Cristiano Ronaldo. 17 bramek w 21 spotkaniach robi wrażenie. Ciekawostką jest, że wszyscy skrzydłowi Chelsea mają mniej bramek niż on sam. Aby dorównać Diabłom w przyszłym sezonie nie możemy przespać letniego okienka. Musimy pozbyć się piłkarzy nieużytecznych a kupić tych, którzy mogą podnieść jakość naszej gry. Transfery muszą być przeprowadzone jak najprędzej, aby nie zostawiać wszystkiego na ostatnią chwilę i potem wybierać w "resztkach".
Tyle z moich małych, świątecznych przemyśleń. Pewnie nigdy bym tego nie napisał gdyby nie było czegoś takiego jak święta :-) Pozdrawiam
